W 1962 r. ze stacji ruszały dwa razy dziennie w krótką podróż do tartaku Lesów pociągi zdawcze TKz-36 i TKz-38 a wracały stamtąd jako pociągi TKz-37 i TKz-39. Co ciekawe drogę "tam" pociągi te pokonywały w 13 minut, a "z powrotem" tylko 7 minut. Zapewne zależało to od profilu linii, ale głównie od sposobu prowadzenia ruchu, gdyż pociągi z Tuplic wyjeżdżały wagonami naprzód, a wracały ciągnięte. Oficjalnie jazdy te nazywaną obsługą bocznicy "tartak".
Od 1953 r. stację trakcyjną w Tuplicach zalicza się do typu parowozowni pomocniczych o ograniczonym zakresie działania; z pracownikiem wyznaczonym przez naczelnika parowozowni głównej i ustala się jej bezpośrednią zależność służbową od Parowozowni Głównej II klasy w Żaganiu.