Zielona Góra Łąki to nazwa ładowni przyjęta przez atlaskolejowy.net z powodu braku jakiegokolwiek śladu w dokumentach, które by zdradzały polską nazwę tego punktu nadaną przez odpowiednią komisję PKP. Nazwa ta jest luźną transkrypcją niemieckiej nazwy tej ładowni publicznej. Ładownia składała się z jednego toru, który stanowił zakończenie tego odgałęzienia. Od toru dojazdowego do tej ładowni odgałęziały się w kolejności bocznice do fabryki dywanów (dawnych zakładów Dekora), fabryki niejakiego Konopki (nie udało się ustalić czym gość się zajmował) oraz bocznica do "wódek" czyli dawnych zakładów Polmos, czyli przedwojennego Buchholza. Po II wojnie światowej ładownia już nie pełniła swoich funkcji, a zbiegiem czasu układ torów został nieco w tym rejonie przebudowany. W miejscu toru ładowni i ... ⋙ Rozbalit

Zielona Góra Łąki to nazwa ładowni przyjęta przez atlaskolejowy.net z powodu braku jakiegokolwiek śladu w dokumentach, które by zdradzały polską nazwę tego punktu nadaną przez odpowiednią komisję PKP. Nazwa ta jest luźną transkrypcją niemieckiej nazwy tej ładowni publicznej. Ładownia składała się z jednego toru, który stanowił zakończenie tego odgałęzienia. Od toru dojazdowego do tej ładowni odgałęziały się w kolejności bocznice do fabryki dywanów (dawnych zakładów Dekora), fabryki niejakiego Konopki (nie udało się ustalić czym gość się zajmował) oraz bocznica do "wódek" czyli dawnych zakładów Polmos, czyli przedwojennego Buchholza. Po II wojnie światowej ładownia już nie pełniła swoich funkcji, a zbiegiem czasu układ torów został nieco w tym rejonie przebudowany. W miejscu toru ładowni i dawnego placu ładunkowego poprowadzono nowy wjazd bocznicy do Polmosu, a stary wjazd przebudowano na bocznicę do odlewni Falubazu. Lokalizując dziś miejsce po ładowni, czyli środek dawnego toru ładunkowego, wskazaliśmy by mniej więcej dawną bramę kolejową byłych zakładów Polmos. Początek tego toru znajdował by się tam gdzie dziś jest prawoskręt z alei Wojska Polskiego w ulicę Dąbrówki. Niewykluczone, że rozjazd do odlewni Falubazu był oryginalnym rozjazdem dawnej ładowni. Tor od punktu Zielona Góra Odgałęzienie po wojnie był traktowany zawsze jako bocznica, jednak ze względu na to, że ładownia Zielona Góra Łąki do roku 1945 jest wykazywana jako ładownia publiczna, Atlas Kolejowy Polski nadał temu nieistniejącemu torowi status linii kolejowej, gdyż wykazywanie ładowni publicznej na torze bocznicowym, zarówno ze względów formalnych jak i technicznych jest niepraktyczne. Jako ciekawostkę należy dodać, że z lewej strony tego toru znajdował się dawniej tartak (naprzeciw Narodowego Banku Polskiego) i wówczas przez płot można było obejrzeć w nim tory zakładowe wykonane z przęseł patentowych oraz obrotnice talerzowe, a także trochę innych takich urządzeń luzem pod płotem. ⋘ Sbalit